رويای ساده

2010-08-16T10:07:00.004+04:30

کاش می شد همين الان تلفن رو برمی داشت.
بهم زنگ می زد و می گفت که امشب با هم باشيم.

می رفتيم افطار می کرديم. بعدش در يک پارک، در حالی که دستم رو می گرفت باهم قدم می زديم.

يا روی يک صندلی می نشستيم، حرف می زديم.

و در آغوش می گرفتمش و دزدانه می بوسيدمش
و...

1389-05-25, 11:26:01
بهنام اسلمی

پرده های دوستی

2010-08-11T12:13:00.000+04:30

تا چند ماه پيش:
برای اينکه اذيت نشی، برای دوستانت بايد همه کار کنی و دوستان تو هم بايد برای تو همه کار کنند.

از چند ماه پيش:
برای اينکه اذيت نشی، برای دوستانت بايد همه کار کنی اما ازشون هيچ توقعی برای جبران نداشته باشی.

از چند روز پيش:
برای اينکه اذيت نشی، برای دوستانت بايد همه کار کنی اما ازشون نه تنها توقع جبران نداشته باشی، بلکه انتظار ظلم و نمک نشناسی هم داشته باش.

به زودی:
برای اينکه اذيت نشی، هيچ کس را دوست نداشته باش تا هيچ دوستی نداشته باشی تا براشون هيچ کاری نکنی و اونها هم هيچ کاری نکنند و نمک نشناس هم نباشند. چون هيچ کس قابل اعتماد نيست. و تنهايی راز در آرامش بودن است.

1389-05-20, 12:15:32
بهنام اسلمی

من و جنگل

2010-07-01T16:31:00.004+04:30

نمک آبرود، 11 ارديبهشت 89

1389-04-10, 16:42:12
بهنام اسلمی

قطار شهربازی

2010-06-30T13:21:00.001+04:30

در زندگی افرادی هستند كه مثل قطار شهربازی هستند، از بودن با آنها لذت می‌بری
ولی با آنها به جایی نمی‌رسی.

ناشناس

1389-04-09, 13:30:21
بهنام اسلمی

پدربزرگ و مادربزرگ

2010-06-15T23:28:00.006+04:30

باغ، سال ها پيش

1389-03-25, 17:18:32
بهنام اسلمی

يک دست

2010-06-15T03:07:00.010+04:30

هانيه کبيری، سال ها پيش، آنديو

1389-03-25, 03:10:11
بهنام اسلمی

در آغوش تو

2010-06-10T12:18:00.004+04:30

من در مدار زمین یک بار و تنها یک بار گم شدم
و آن هنگامی بود که در پناه تو آرام گرفته بودم
من زمان را به یاد ندارم
نمی دانم روز بود یا شب یا کدامین فصل
آیا سرد بود یا گرم ،زمستان بود یا تابستان
فقط می دانم که این تو بودی که مرا در پناه خود گرم نگه داشتی
نمی دانم تو بودی یا من در آغوش آسمان ها بودم. . .

ناشناس

1389-03-20, 13:34:16
بهنام اسلمی

من و تنهايی

2010-06-06T01:06:00.005+04:30

آدمی که مشهور نيست وجود ندارد.
يعنی وجود دارد اما فقط برای خودش و نه ديگران.
و کسی که فقط برای خودش وجود داشته باشد تنهاست.
و من از تنهايی می ترسم.

از کتاب "روی ماه خداوند را ببوس"
نوشته مصطفی مستور

1389-03-16, 01:09:47
بهنام اسلمی

شکرانه

2010-05-27T12:01:00.001+04:30

یاد من باشد که فــردا دم صبح
به نسیم از سر مهــر سلامی بدهم
و به انگشــت نخی خواهم بست
که فراموش نگردد فــــــردا
با همه تلخی و نـــاکامی ها
زنـــدگی شیرین است!
و به شکرانه دیدار نسیم هر صبح
زنــدگی باید کرد...

ناشناس

1389-03-06, 12:02:28
بهنام اسلمی

رفتن

2010-05-27T11:54:00.002+04:30

همیشه رفتن رسیدن نیست.اما برای رسیدن باید رفت. در بن بست هم راه آسمان باز است.

دكتر شريعتی

1389-03-06, 11:55:01
بهنام اسلمی

ديروز، امروز، و فردا

2010-05-27T11:43:00.001+04:30

خوشبختی در سه چیز است: تجربه دیروز، استفاده از امروز، و امید به فردا
اما ما با سه چیز خرابش می کنیم: حسرت دیروز، از دست دادن امروز، و ترس از فردا

دکتر شریعتی

1389-03-06, 11:45:07
بهنام اسلمی

دوستان

2010-05-24T08:23:00.002+04:30

دوستانت را روزی بشناس که از غضه، بغض گلویت را گرفته است
در شادی ها همه هستند

1389-03-02, 04:41:16
بهنام اسلمی

توبه

2010-05-21T08:30:00.003+04:30

گفتا که در نگاهت غمی بسیار نهفته است
گفتم که از نگاه عاشق شدن شکسته‌ام

گفتا بخند، خوش باش و شاد
گفتم که از درون چون آينه شکسته‌ام

گفتا که در پس هر غروب طلوعی نهفته است
گفتم که تا سحر هزار بار شکسته‌ام

گفتا هزاربار توبه کردی از عاشق شدن ليک
گفتم که توبه‌ی خود نیز در شب یلدا شکسته‌ام

1389-02-31, 08:30:17
بهنام اسلمی

کوه

2010-04-23T21:27:00.002+04:30

سه شنبه سی و يکم. سرکار. شب بهم زنگ زد. نمی دونم چرا جواب ندادم. بهش SMS زدم که چه کارم داشتی. گفت می خواستم حالت رو بپرسم. منم گفتم Not bad و تو چی؟ جواب داد که نمی دونه يه روز خوب و يه روز بد. بهش جواب ندادم که خوش به حالت که بعضی وقت ها خوبی.

چهارشنبه يکم ارديبهشت. سرکار

پنجشنبه دوم. بريم کوه... بالاخره قبول کرد. فردا باهميم.

جمعه سوم. بايد راجع بهش فکر کنم بعد...

1389-02-03, 21:20:15
بهنام اسلمی

وان

2010-04-20T13:44:00.005+04:30

پنجشنبه، اضافه کاری در شرکت ممنوع شده. منم خونه بودم. شب با حامد و شيرين رفتيم خونه عليرضا و فريبا تا با همسفران عيد که کلا با صاحبخونه 10 نفر می شديم بشينيم و عکس های سفرمون رو ببينيم. اونقدر ديديم که حالم بهم خورد. شب تازه ساعت 12 اينا بود که تصيميم گرفتيم مافيا بازی کنيم. بعد از بازی کلی دپرس شدم. چرا آدم ها اينقدر راحت می تونند فيلم بازی کنند و دروغ بگن. حامد گفت بگذار خودت مافيا بشی بعد....

جمعه، حوصلم سر رفته بود. عکسامو مرتب کردم و شب رفتم سينما تا يکمی شاد بشم. تو فیلم ها يکی بود که شريفی نيا بازی می کرد، عبدی، عطاران و فکر کردم که حتما خنده دار می تونه باشه اما يادم رفته بود کارگردان رو.... تسويه حساب... حال گيری بدی بود. بعدش رفتم دم خونه حسام تا رو پروژه دانشگاهش کار کنيم که آفا نبودند و بعد از يک ساعت اومدند. ر ضمن هانيه بهم يک شام خوش مزه داد و...

شنبه، کار. خونه. تمام سريال های فارسی وان

يکشنبه، کار، ماموريت تا 8 شب، پارک و خونه

دوشنبه، کار، کلاس با شاگردهای خوبم. ساعت 9.5 با حامد و شيرين پياده روی در پارک پرديسان

سه شنبه، تا الان کار. کاش لااقل خبر می داد کارش چی شد بالاخره

1389-01-31, 13:43:08
بهنام اسلمی

مکالمه موبايلی

2010-04-15T18:36:00.001+04:30

- سلام حسام، خوبی؟
- آره
- کجايی؟
- کافه پاريس
- با کی؟
- تنهايی
- آفرين. خوشم ميآد جديدا همش تنهايی حال می‌کنيم. تنهايی می‌ريم پارک. تنهايی می‌ريم خريد. تنهايی می‌ريم شام می‌خوريم. خوبه حسام تنهايی؟ حال می‌ده، خوش می گذره. نه؟
- آره خوشی تخمی.
- [خنده] واقعا. باشه آقا. خوش باشی.

1389-01-26, 18:37:03
بهنام اسلمی

بولوار کشاورز

2010-04-15T17:51:00.000+04:30

سه شنبه، ظهر رفتم ماموريت، و تا ساعت 5 طول کشيد. بعدش رفتم و نشستم تو بولوار کشاورز. تو اونجا خاطره های زيادی دارم. هميشه بعد از اينکه چيزی يا کسی رو از دست می دم يا خيلی غمگين می شم دوست دارم رو يکی از نيمکت های بولوار بشينم تا مردم و خيابون رو تماشا کنم و...

آخرين بار وقتی گفتند مينا خانم نيست رفتم اونجا و اين بار وقتی که تو نيستی.

ساعت 8.5 اينا خونه بودم و خواب.

چهارشنبه، سرکار، خواب

پنجشنبه، خواب تا الان

1389-01-26, 16:12:14
بهنام اسلمی

اين چند روز

2010-04-12T17:06:00.000+04:30

شنبه، يک روز معمولی، يکی از بچه ها استعفا داد. دور از انتظار نبود. ناراحت نيستم چون مطمئنم فرصت های بهتری وجود خواهد داشت. تا ساعت 8 سرکار بودم. بعدش هم خونه خاله اشرف شام. زود رفتم خونه تا بخوابم.

يکشنبه، روز پرکار و سخت. يکی از بچه های ديگه هم استعفا داد. عصر هم ساعت 6 رفتم پيش شاگردهای جديدم. خيلی خوب بودند. شاد و آماده ی پذيرش. نمی دونستم بهت SMS بزنم يا نه. اما بالاخره زدم. حسام گفت بيا پيشم. رفتم اما ديدم با ساکش هست و می خواد بره فوتبال. يه 5 دقيقه پيشش بودم. ساعت 9 تا 11.5 شب فقط فکر کردم. و آخرش يک فلافل توپ زدم.

دوشنبه، اندازه ی يک دنيا کار کردم. و عصر با حامد برگشتم خونه. حسام گفت کارم داره و ميآد دم خونه. در حال رفتن به پارک بود که SMS داد که بالاخره Advertise شد. وای چقدر هيجان انگيز بود. کاش باهم بوديم و باهم جشن می گرفتيم. بهت افتخار می کنم.

سه شنبه. تازه داره شروع می شه.

1389-01-24, 08:22:05
بهنام اسلمی

توان

2010-04-10T18:17:00.002+04:30

پنجشنبه گذشته پاشدم رفتم سرکار. تا ساعت 6 اينا اونجا بودم و بعدش هم راه افتادم برم عينکم رو بگيرم. به حسام هم پيامک زدم و گفت که ونک هست و ميآد باهام.
آره، عينکم درست شده. گرفتمش و با اومدن طوفان رفتيم تو پايتخت که تو زنگ زدی. هول شدم. نفسم بند اومد. مطمئن نبودم که تويی. برداشتم. حرف زديم اما توان خداحافظی کردن نداشتم. بعد از تمام شدن حرف هامون...

شام به زور حسام و هانيه رفتم خونشون.

جمعه ساعت 10 اينا رفتيم ميدون قزوين دنبال پنل ضبط که نبود. حامد گفته بود ناهار بريم ديزی بخوريم. منم رفتم دنبالشون. به حسام گفتم بيا سر سردار. به جای ديزی سر از قيطريه درآورديم. همونجا که يکبار در صف طولانی پيتزا خورديم و زياد خوش نگذشت. اين دفعه هم خلوت بود و هم غذاش بد نبود. اما باز زياد خوش نگذشت.

بعدش هم رفتيم تو پارک قيطريه، زيرانداز انداختيم و نشستيم چای و تخمه و ميوه که شيرين آورده بود رو خورديم. تا اينکه باران و طوفان نگذاشت بيشتر باشيم.

حامد يه نظريه جالب داشت. اينکه آدم به جای بچه دار شدن يک سگ کوچولوی پشمی بخره. نه بزرگ می شه. نه خونه می خواد و نه جهاز. نه مدرسه، نه ماشين. نه اينکه بترسی تنها بشه کسی رو بياره خونه. و نه اينکه اگه بميره بخوای خرج کفن و دفن بدی و اينکه هيچ وفت سيگاری و معتاد نمی شه.
البته بعدش هم گفت گوسفند باز بهتر از سگه.

ساعت 5 اينطورا خونه بودم و ساعت 9 خواب. تماس شب خواب سگ و گوسفند می ديدم.

1389-01-21, 10:21:35
بهنام اسلمی

کاش منم...

2010-04-08T11:45:00.004+04:30

ديروز سرکار روز شلوغ و خسته کننده ای بود.
بعد از کار با حامد و جمال رفتيم پارک پرديسان. حسام بهم پيامک داد که می خواد منو ببينه و گفتم اگه می تونه بياد پرديسان.
وقتی رسيدم حامد و جمال رفتن ورزش و منم رفتم اول بادباک بازی های مردم رو ديدم، بعد رفتم يه جا نشستم تا يه کتاب جديد بخونم.

حسام هم زود اومد و شروع کرد به گفتن خاطره های سفر دادشش و دوقلوها. بعد از يک ساعت رفتيم همونجا جوجه خورديم و چای و...

بعدش هم حامد منو رسوند خونه. تا رسيدم بهناز پيشنهاد خوردن بستنی داد و من به شدت استقبال کردم. و بعدش هم سريع خوابم برد.

ديروز دائما اين آهنگ رو گوش می کردم: ماند از آن شب ها بر لب ها...

دارم ديوانه می شم. يعنی کجاست؟ حالش خوبه؟ با کيه؟ اوضاع محل کارش چطوره؟ شاده؟ يعنی دلش تنگ شده؟ هيچ وقت حتی در بدترين شرايط اينقدر طولانی ازش بی خبر نبودم. کاش...

1389-01-19, 11:42:43
بهنام اسلمی

شبی پيچيده، روزی سخت و شبی راحت

2010-04-07T09:54:00.003+04:30

ديروز روز عجيب و سختی بود. از کی شروع شد؟ از همون دقايق اوليه بعد از نيمه شب. بعد عينک، بعد ماشين. بعدش هم کلی کار تو شرکت. ساعت 7 اينا بود که با حامد راه افتاديم و تو راه کلی تخمه خورديم و حرف زديم.

بعضی وقت ها صدای حامد رو نمی شنيدم، تخمه رو نگه می داشتم. فکر می کردم تلفنم زنگ می خوره. بعدش که به خودم ميومدم به تخمه خوردن ادامه می دادم و سعی می کردم حرف های قبلی حامد رو حدس بزنم. بعضی وقت ها يک مکث می کردم که بايد يه زنگ بزنم که باز بعد از چند ثانيه مکث به تخمه خوردن ادامه می دادم. نمی دونم همش منتظر يه چيزی بودم. اينکه يا زنگ بزنم يا زنگ بزنه.

و بعد هم رفتم خونه حامد و شيرين و بعد از نوشيدن يک آبميوه خارجی که نمی دونم اسمش چيه رفتيم رستوران نزديک خونمون و برگشتيم. شيرين بهم يک بسته شکلات خوشمزه داده که يادم رفته بيآرم شرکت بخورم.

وقتی رسيدم خونه به موبايلم نگاه کردم. گرفتم دستم و تا صبح راحت خوابيدم. مدت ها بود که يه اينجور خوابی نداشتم.

1389-01-18, 07:33:18
بهنام اسلمی

يک، دو، سه...

2010-04-06T12:00:00.003+04:30

امروز اول عينک بود که راحت شکاندند و فقط چند ساعت بعدش يک اتفاقه ديگه رخ داد!
ضبط ماشين رو دم شرکت دزديدند.
بازم فدای سرت تا ببينيم سوميش چيه!
D:

1389-01-17, 15:32:00
بهنام اسلمی

ديشب، شب فراموش نشدنی

2010-04-06T07:29:00.003+04:30

خواستم تا آرومش کنم تا از ناراحتی ها و غصه هاش کم بشه... اما مرا غوغايی طوفانی در برگرفت!

ديشب تا صبح اين دو آهنگ رو زمزمه می کردم:

مرا ببوس مرا ببوس
برای آخرین بار
ترا خدا نگهدار
که میروم بسوی سرنوشت
بهار ما گذشته
گذشته ها گذشته
منم به جستجوی سرنوشت

در میان توفان
هم پیمان با قایقرانها
گذشته از جان باید بگذشت از طوفانها
به نیمه شبها
دارم با یارم پیمانها
که برفروزم آتشها در کوهستانها آه
شب سیه سفر کنم
ز تیره ره گذر کنم
نگه کن ای گل من
سرشک غم به دامن
برای من میفکن

مرا ببوس مرا ببوس
برای آخرین بار
ترا خدانگهدار
که میروم بسوی سرنوشت
بهار ما گذشته
گذشته ها گذشته
منم به جستجوی سرنوشت

دختر زیبا امشب بر تو مهمانم
درپیش تو میمانم
تا لب بگذاری بر لب من
دختر زیبا از برق نگاه تو
اشک بی گناه تو
روشن سازد یک امشب من

مرا ببوس مرا ببوس
برای آخرین بار
ترا خدانگهدار
که میروم بسوی سرنوشت
بهار ما گذشته
گذشته ها گذشته
منم به جستجوی سرنوشت

دوميش هم نمی گم. چون مال خودم بود.

1389-01-17, 07:05:30
بهنام اسلمی

عينک

2010-04-06T07:26:00.001+04:30

امروز عينکم شکست!
غصه نخور فدای سرت.

1389-01-17, 07:27:00
بهنام اسلمی

مرا گرم کن

2010-03-29T18:38:00.010+04:30

صدا کن مرا
صدای تو خوب است

صدای تو سبزینه ی آن گیاه عجیبی است
که در انتهای صمیمیت حزن می روید
در ابعاد این عصر خاموش
من از طعم تصنیف در متن ادراک یک کوچه تنهاترم

بیا تا برایت بگویم چه اندازه تنهایی من بزرگ است
و تنهایی من شبیخون حجم ترا پیش بینی نمی کرد
و خاصیت عشق این است

کسی نیست
بیا زندگی را بدزدیم
آن وقت میان دو دیدار قسمت کنیم
بیا با هم از حالت سنگ چیزی بفهمیم
بیا زودتر چیزها را ببینیم
ببین عقربک های فواره در صفحه ساعت حوض
زمان را به گردی بدل می کنند

بیا آب شو مثل یک واژه در سطر خاموشی ام
بیا ذوب کن در کف دست من جرم نورانی عشق را
مرا گرم کن

زنده ياد، سهراب سپهری

تقديم به کسی که از کره چشمانم به من نزديک تر است.
18:57:30 ,1389-01-09
بهنام اسلمی

عصرها

2010-03-06T07:38:00.005+03:30

بعضی ها، عصرهای جمعه دلشون می گیره!
بعضی ها، عصر های يکشنبه!، سه شنبه، يا...
من هر روز عصرها دلم میگيره اما عصرهای پنجشنبه يه چيز ديگست!

اونروز اونقدر دلم می گیره که ديگه چيزی برای دل گرفتن وجود نخواهد داشت.

1388-11-13, 18:30:33
بهنام اسلمی

سئوالات

2010-03-06T07:28:00.005+03:30

عاشق؟
می خوای عاشق بشی چی کار کنی؟
دلت تنگ شده؟؟
دلت واسه چی تنگ شده؟
واسه عاشق شدن؟
مگه هربار که عاشق شدی به کجا رسيدی؟
مگر نه اينکه يا خيانت کردند، يا بدون دليل ولت کردن و رفتن سراغ ديگری؟
آره عاشق بشی که چی بشه؟
پس چی کار کنی؟
نمی خوای به تنهايی عادت کنی؟
عادت کن!

1388-11-12, 23:05:30
بهنام اسلمی

فکر

2010-02-14T13:52:00.004+03:30

فکری بايد کرد، مرگ در يک قدمی...

1386-11-12, 10:00:00
بهنام اسلمی

امروز، يک روز ديگر

2010-02-14T13:50:00.000+03:30

ديروز، يک روز خوش:

ساعت 3 صبح که از خواب پا شدم به فکر اين بودم که سجاد در حال رفتنه! به اين فکر می‌کردم که اون چه دوستی برای من بود و من چه دوستی برای اون و خجالت کشيدم.
ساعت 8:30 صبح هرکاری می کردم تا پروژه رو بتونم پرينت بگيرم نمی تونستم! صفحه‌هاش بهم می‌خورد! در انتظار از دست دادم 20 نمره و يک ترم اضافه‌تر داشتم ديوانه می‌شدم.
ساعت 9 صبح بلند بلند با يکی از همکارام دعوا کردم و بی‌تقصير حرف شنيدم.
ساعت 10 صبح فهميدم Mail Server و MySQL Server با هم خراب شدند!
ساعت 11 صبح يادم افتاد پول موبايل و تلفن خونه رو ندادم.

ساعت 12 تصميم گرفتم کلاس نرم و ببينمش.

ساعت 15 يکی از بچه‌ها رو دعوا کردم. سرسنگين شده و باهام حرف نمی‌زنه!
ساعت 16 رئيسم حرف زور می‌زد و مجبور بودم بگم چشم.
ساعت 16:30 يادم افتاد که امروز روز مهمی برای عليرضا بوده!

ساعت 17:30 ترافيک و استرس دير رسيدن اعصابمو خورد می‌کرد.
ساعت 18:10 فهميدم واقعا موهام مشکل داره! فهميدم با اين موها هيچ کس نيست!
ساعت 19:20 بدترين شام عمرم رو خوردم.
ساعت 20 مجبور بودم کسی رو که دوستش دارم، هرچند درکنارم بود، نتونم ببينم. عوضش خيابون‌هايی رو ببينم که دوستشون ندارم.

ساعت 20:30 از سرما يخ زدم.
ساعت 22:45 جلسم تموم شد و قرارداد همونجوری بسته شد که خودشون می‌خواستند!
ساعت 23 حسام SMS زد. گفته بود بهنام جان حالت خوبه؟ اوضاع رديفه! علم غيب داره، هميشه می دونه کی بدم که بپرسه! جوابشو ندادم.
ساعت 23:10 دلم برای هانيه تنگ شد!
ساعت 23:15 بالاخره ماشين گيرم اومد.

ساعت 23:30 تو خيابون مورد علاقم، وليعصر، در حاليکه تو تاکسی نشسته بودم به اين فکر می‌کردم.
گفتم ببينمش مگرم درد اشتياق، آرام شود، بديدمو مشتاق‌تر شدم.

1386-11-05, 10:00:00
بهنام اسلمی

غم و دل

2010-02-14T13:43:00.001+03:30

دوستان به که ز ما يآد کنند. دل بی دوست، دلی غمگين است!

1386-10-01, 10:00:00
بهنام اسلمی

مار

2010-02-14T13:39:00.002+03:30

- سلام مامان.
- سلام پسرم.
- مامان امروز يکی از دوستام بهم گفت که ازم می‌ترسه چون يک مار خوش خط و خالم. يعنی بدم؟
- نه عزيزم يعنی تو پسر مهربون، خوش اخلاق و دوست داشتنی هستی {و بعد آب نبات چوبی رو از يخچال بر میداره، جلدش رو می‌کنه و می‌گذاره تو دهنم}

از ديشب تا آلان دارم فکر می‌کنم که کدوم بهتره؟ مار بودن يا خر شدن!؟

1386-09-21, 10:00:00
بهنام اسلمی

شماره

2010-02-14T13:30:00.001+03:30

ديشب!
من اونقدرها هم بی‌جنبه نيستم اما واقعا داشت منو نگاه می‌کرد. هر بار که يک لقمه از شامم رو می‌خوردم و سرم رو بر می‌گردوندم باز می‌ديدم که داره نگام می‌کنه.
صورت خوشگلی داشت، نگاهی مهربون. موهاشو خيلی با سليقه و خوب درست کرده بود. معلوم بود که مدت‌ها وقت برای رسيدن به خودش صرف می‌کنه. شال قهوه‌ای که به صورتش خيلی می‌يومد. اما بسيار نجيب و در عين متانت و وقار بود.

گفتم بچه‌ها اين دخترو نگاه کنيد تنها نشسته و داره شام می‌خوره. عليرضا گفت ما رو نگاه نمی‌کنه تو رو نگاه می‌کنه. گفتم نه بابا.
عليرضا گفت چيز خوبيه ها برو بهش شماره بده. حسام لب و لوچش رو تکون داد و گفت بهنام می‌گه دختری که تو خيابون شماره می‌گيره به درد نمی‌خوره... منم نيشم باز شد و گفتم اينجا رستورانه و نه خيابون.
گفتم واقعا برم شماره بدم؟ آخه اين دختر عجب دختر خنگی بايد باشه که داره به من نگاه می‌کنه؟

هيجان تمام وجودمو گرفته بود. گفتم چه کار کنم و روبرو شدم با کلی پيشنهاد. هانيه می‌گفت می‌خوای من برم شماره بدم. عليرضا می‌گفت شمارت رو بنويس رو کاغذ بنداز تو بطری نوشابه و براش پرت کن. حسام پيشنهاد بهتری داشت. می‌گفت برو به خانم بگو دوستت دارم و بعد ازش بخوام که عروس مامانم بشه!

بعضی موقع‌ها خالی از اعتماد به نفس می‌شدم و بعد با يک نگاه پر از مهربونی که به من نگاه می‌کرد، تمام وجودم رو می‌لرزوند.
شامش تموم شد. دقيقا 3 تا ميز با ما فاصله داشت. دوست نداشتم بهش شماره بدم. گفتم می‌رم و باهاش حرف می‌زنم. گفتم اين همون شانسیه که دنبالش بودم. دست رو موهام کشيدم. نمی‌دونستم چی برم بگم....

پا شد. من هم پاشدم. به سمت ميزش حرکت کردم. مکث کردم. ديدم از داخل کيفش می‌خواد يه چيزی در بياره. وايستادم تا ببينم چيه!
آره... اون عينک آفتابی خودش رو به چشم زد. عصای سفيدش رو باز کرد و... رفت.

1386-09-20, 10:00:00
بهنام اسلمی

سکانس

2010-02-14T13:28:00.003+03:30

سرد، تاريک. ساعت 10 شب. تهران، ونک

صدای اول:
وای اين پليورها خيلی خوشگلن... آقا چند.... 102 هزار تومان. خيلی خوبه من دو تا رنگش رو بر می‌دارم.

نگاه دوم:
پسر بچه 10 ساله: خانم می‌شه يک دونه از اين فال‌ها ازم بخريد؟ تو رو خدا اگه 20 تا نفروشم نمی‌تونم برم خونه.... {راست می‌گفت، چون از ته دل گريه می کرد}

برداشت آخر:
{ }

1386-09-14, 10:00:00
بهنام اسلمی

عادت روزانه

2010-02-14T13:24:00.004+03:30

مدت‌هاست که:
05:50 - با صدای زنگ موبايل از خواب پا می‌شم. 06:10 - موهامو بعد از دوش خشک می کنم و ريش می‌زنم. 06:20 - دويدن تو خيابان تا از سرويس جا نمونم. 06:22 - هند فری رو می‌گذارم تو گوشم تا موسيقی گوش بدم. 07:00 - تو صف کارت زنی هستم. 07:40 - دو ليوان شير می‌خورم. 08:20 – سونيا از مريضی، خستگی و خواب آلودگی خودش می‌گه! 10:30 - جيش می‌کنم. **:** - کار می‌کنم. بدون اتلاف وقت. **:** - بارها با خانم حسينی و آقای صداقت کيش حرف می‌زنم. 12:45 - ناهار رو با نون می‌خورم. 14:00 - غر زدن های خانم آزاد شروع می‌شه! 14:40 - يک ليوان چای می‌خورم. 15:45 - ترس از پايان يک روز ديگه از زندگی رو احساس می‌کنم. 16:30 - دستشوئی می‌رم. (بهتره وارد جزيئات نشيم) **:** - کار می‌کنم. نه تلفن و نه اتلاف وقت. 19:00 - کارت می‌زنم و سوار سرويس می‌شم. 19:20 - به حسام، هانيه و عليرضا SMS می‌زنم که کجائيد. 20:10 - ونک 23:00 - خونه و زير پتو هستم. 24:00 - خوابم.

اما جديدا عادت‌ها بهم خورده. ساعات‌ها بهم ريخته.
و فکر تو...

1386-09-13, 10:00:00
بهنام اسلمی

اهدای خون

2010-02-14T13:23:00.001+03:30

و هر کس که نفسی را حيات دهد (جان کسی را نجات دهد)، گوئی همه‌ی دنيا را حيات داده است.
سوره‌ی مائده، آيه 32

1386-06-10, 10:00:40
بهنام اسلمی

دنيا يک لحظه می‌ايستد

2010-02-14T13:07:00.003+03:30

گاهی که دارم می‌بوسمش، يه آن، خودشو گم می‌کنه. مکث می‌کنه و در حال بوسيدن چشماش ساکت می‌کشه. اما يک لحظه بعد دوباره خودشو پيدا می‌کنه، چشماش برق می‌زنه. و…

1386-01-24, 12:54:48
بهنام اسلمی

نون

2010-01-30T22:47:00.007+03:30

سوگند به خدای سراسر زيبایی،
به آدم‌های سراسر عاشق.

سوگند به فرايند رکوع
به نوع سجود.

سوگند به زمینی که از آنيم
به آسمانی که بر آنيم
به هوا
به اکسِژن.

سوگند به روز
روزهای آفتابی
به شب
شب‌های مهتابی.

سوگند به قنوت
قنوت‌های طولانی.

قسم به خورشيدی که می‌ستاییم
به آب زلالیکه می‌نوشیم
به لبخند‌های پاکی که می‌بینیم
و به گل‌هایی که ......

سوگند به در‌های بسته
به قلب‌های افسرده
به چشم‌های آب ديده.

قسم به خودم،
به خستگی تنم
به قلب شکسته ام
به فطرتم
ذاتم
وجودم
افکار پريِشانم
به اشک‌های سردم
گریه‌های طولانی‌ام
انتظار چند ساله‌ام
به خدای وجودم
به غمناکی زندگی چندين ساله‌ام
و قسم به به هر آنچه که مقدس است و می‌پرستم
دوستت دارم
بانوی دربار
ای دوست داشتنی‌ترين دوست داشتنی‌ها

1386-01-24, 13:04:20
بهنام اسلمی

نفرين

2010-01-14T01:41:00.000+03:30

تو اسير يک نفرينی.. نفرينی که هميشه همراهت خواهد بود... نفرينی که دنبالت هست تا مادامی که نفس می کشی، آری تو نفرين شده ی آه قلب منی..... آهی از اعماق وجودم و به بلندی کوهها و به رسايی تمام آنچه می تواند رسا باشد و من اين آه را با سکوت فرياد می زنم......

1382-04-26, 10:00:00
بهنام اسلمی

ای بابا

2010-01-14T01:30:00.001+03:30

این چند شبه سرم خیلی شلوغ بوده ....
شنبه به یه تولد دعوت بودم، تولد دوستی که 14 سال میشناسمش اما نتونستن برم و خیلی ناراحتم. من دقیقا راس ساعت 5 تو شرکت جلسه داشتم و هیچ جور نمی شد کنسلش کنم. ولی خوب براش آرزوی سلامتی و خوشبختی می کنم و اگه سال دیگه دعوتم کنه اول از همه می رم و آخر از همه بر می گردم. علیداد جون تولدت مبارک.
دیشب با دوستانم تو یه کافی شاپ جلسه کاری داشتیم. علیرضا، سعیده و شادی رو که برا مدتی ندیده بودم و دلم براشون تنگ شده بود رو دیدم. حسام هم بود. دوستان جدیدمونم میثم و کمال که می خوان باهامون همکاری کنند هم بودن و جای یکی از دوستان،مهشید، که کلاس تشریف داشتن خالی بود. 2 تا مهمون هم داشیم یکی خانم آزاد همکار محل کارم و یکی لیلی خانم دختر خاله شادی که در سوئد زندگی می کنند. شادی خیلی از دختر خالش برامون تعریف می کرد و به هر حال دیدن ایشون برامون خوشحال کننده بود و امیدواریم باز هم بتونیم ایشون رو ببینیم.
جلسه خوبی بود. حرف ها و شعار های خوبی توسط کلیه اساتید زده شد و امیدوارم که به مرحله عمل هم برسه.
فقط از باببت چیزی تاراحتم که امیدوارم بتونم با کمک علیرضا حلش کنم.
یه کار جدیدی رو هم از شنبه شروع کردیم که امیدوارم بگیره.
بابک آزما برام مسیج فرستاد که آمار 16.5 شدم و ما نمردیم و یه نمره بالای 15 شدیم.
یه کلمه جدید رو هم از فاطمه یاد گرفتم: بخت النحس

1382-04-23, 10:00:00
بهنام اسلمی

دست های گم شده

2010-01-14T01:29:00.005+03:30

تا به حال با دختر های زیادی دوست بودم یعنی با سه نفر اما یکیشون با بقیه خیلی فرق داشت. دختری بود مهربون، جذاب و دوست داشتنی به نام پرستو.
یه روز سخت پاییزی بود و من تازه دانشگاه قبول شده بودم و با خستگی زیاد به خانه بر می گشتم که اون رو دیدم. درحالی که آشفته و گیج بودم بهم خندید و من هم بی اختیار لبخند زدم و بهش گقتنم سلام. و این سلام آغاز یک دوستی بزرگ و همیشگی بود.
هر روز یا بهم زنگ می زد و یا هم دیگر رو می دیدیم. اون در اوج زیبایی، نشاط، امید، شیطنت و من خسته زندگی. به حرفام گوش می داد و دایم لبخند می زد. بیشتر این من بودم که احساس نیاز می کردم به اون تا اون به من و تنها دلخوشی اون روزهای زشت پاییزی زیبایی با اون بودن بود.

یک سال از من بزرگتر بود.اون متولد 5 شهریور 1361 و من متولد 6 شهریور 1362.
دقیقا شب امتحان کنکور مادر و برادرش رو از دست می ده و با این حال دانشگاه شیراز مهندسی کامپیوتر قبول می شه اما هیچ وقت اونجا نمی ره و دیگه هم دنبال درس رو نمی گیره. نقاشی می کرد و گیتار می زد. می گفت می خوام یه نمایشگاه بزرگ از نقاشیهاش در آینده برگزار کنه و در طول اون برای بازدید کننده ها گیتار بزنه.
خیلی دوستش داشتم ولی هیچ وقت بهش نمی گفتم اونهم بهم هیچی نمی گفت اما معلوم بود دوستش دارم و دوستم داره.
هی با خودم فکر می کردم و به پرستو هم می گفتم که: پرستو روز اول چرا بهم لبخند زدی.... و جوابش فقط یک لبخند بود و یک لبخند.
همیشه با خودم فکر می کردم که دوستی ما تا کی خواهد ماند و وقتی ازش می پرسیدم اول یک لبخند بود و بعد باز لبخند.
یه روز بهم زنگ زد و گفت بهنام امروز برم تولد دوستم؟ گفتم این چه حرفیه پرستو تو مختاری که هر جا دوست داری بری و اجازه ی تو که دست من نیست. گفت: چی بپوشم؟ گفتم اونی که بیشتر بهت می یاد. گفت کدوم؟ گفتم فلان چیز. گفت: پس اون رو هیچ وقت نمی پوشم مگر اینکه با تو باشم.
یه روز دعوتش کردم خونه و با خانواده من آشنا شد و همین طور هفته بعد پدر پرستو من رو به یه رستوران دعوت کرد. چيزی که اونجا ديدم پدری بود مهربان تر، جذاب تر و دوست داشتنی تر از خود پرستو. و وقتی همین افکار رو به پدر پرستو گفتم تنها چیزی که شنیدم یک لبخند بود.
پدرش بهم گفت بهنام خان بنده به خاطره اینکه شادی رو دوباره به پرستو برگردوندید ممنونم. و من که همیشه پرستو رو شاد و با شیطنت های قشنگم می دیدم برام خیلی تعجب آور بود. چون من هِچ کاری برا پرستو نکردم چون لازم نمی دونستم و چون احتياج نداشت.

از اون موقع راحتتر با هم ارتباط داشتیم هر وقت می خواستیم بریم بیرون با ماشین می اومد دم خونمون و سه بار بوق میزد. می گفت اولیش یعنی بهنام جون بیا پایین، دومیش یعنی بهنام زود باش دیگه و سومیش یعنی پدرسوخته مگه من الاف توام......

یک روز بهم زنگ زد و کلی گریه کرد. بهش گفتم پرستو چی شده؟؟ گفتم یاد مامان و داداشت افتادی؟ گفت می دونی اونها چه جوری مردن؟ و من که تا اونروز در این مورد چون فکر می کردم ناراحت بشه چیزی ازش نپرسیده بودم گفتم نه برام تعریف کن. و اون گفت: شب کنکور بود و من که هیچ وقت بهونه گیری نمی کردم به مامانم گفتم من مداد اتود می خوام و می شه الان برام بخری؟ اون هم رفت با داداشم رفت با داداشم که اسمش پویا بود و 4 سال بیشتر نداشت. با اون رفت اما تصادف نگذاشت که اون ها برگردن... و پرستو در حالی که گریه اش شدید تر شده بود ادامه داد: وقتی جنازه پویا رو بغل کردم تو دستای کوچک مشت شدش یک مداد اتود آبی رنگ بود.
اون لحظه من هم تنم لرزید و گریه کردم طوری که تا به اون وقع هیچ وقت اینقدر متاثر نشده بودم. ازش خواستم بیاد بریم سر خاک اونها، قبول کرد. اون شب ما تا ساعت 2 شب بیرون بودیم سر خاک، پرستو خیلی گریه کرد و اون موقع بود که فهمیدم آدمی که تمام وجودش جذابه گریه کردنش هم می تونه جذاب و دوست داشتنی باشه.
یه روز عصر دوباره بهم زنگ زد و باز هم گریه کرد گفتم پرستو باز یاد مامان کردی؟ گفت اون که همیشه به یاد من هست... گفتم یعنی چیز دیگه ای هم هست که از بابت اون ناراحت باشی؟ گفت آره، گفتم بگو، بگو چیه ای برام توضیح بده. مکث کرد و بعد جواب داد که نمی تونه بگه. گفتم پرستو من که همه چیز زندگیم رو برات تعریف کردم و تعریف می کنم، تو چرا نمیخوای... وسط حرفم پرید و گفت: بهنام من هم همه چیز رو گفتم و بدون هیچ کس جز تو نمی دونه که من از چیز دیگری هم هست که ناراحتم...

از اون روز به بعد ما بیشتر و بیشتر با هم بودیم و همش خنده و محبت و دوست داشتن بود.
دوستی ما 4 ماه و 4 روز طول کشید. اون رفت بدون اینکه بفهمم چی شد و کجا رفت.
نمی دونستم چه کار کنم تلفنشون رو کسی جواب می داد و می گفت ما تازه اومدیم اینجا و شخصی به نام پرستو نداریم و نمی دونیم ساکنین قبلی کجا رفتن.
خیلی سعی کردم اما نشد که بشه. و اون تا امروز که این خاطراتم رو مرور می کنم هیچ خبری ازش نیست.

آخرین باری که دیدمش تو یه پارک بود شام رو با هم خورده بودیم و گفتیم بریم قدم بزنیم. اونروز پرستو مثل همیشه نبود، همه چيزش فرق داشت. حرف زدنش، رفتارش و حتی لباس پوشیدنش. بهش گفتم و اون پرسيد بهتر شدم یا بدتر گفتم معلومه که بهتر و اون دوباره فقط یک لبخند زد.
پرستو گفت: بهنام امروز می خواستم برات یه هدیه بخرم
گفتم خوب خريدی
گفت نه
گفتم حالا به چه مناسبتی می خواستی برام هدیه بدی؟
گفت به مناسبت اینکه دوست داشتم.
پرسیدم: دوستم داشتی یعنی الان نداری؟
گفت: چرا بهنام داشتم، دارم و خاطرات با تو بودن رو هیچ وقت فراموش نمی کنم.
یه بار دیگه سئوال همیشگی رو ازش پرسیدم: پرستو فکر می کنی دوستی ما تا کی ادامه داره؟
منتظر یک لبخند بودم اما این دفعه بهم گفت این ما هستیم که تصمیم می گیریم تا کی همدیگر رو دوست داشته باشیم؟ گفت اگه تو من رو برا همیشه دوست داشته باشی من هم ...
پریدم وسط حرفش گفتم خوب معلومه که..
و این دفعه اون وسط حرفم پرید و گفت حتی
گفتم حتی چی؟
گفت حتی اگه همین الان تا آخر عمر همدیگر رو نبینیم باز هم ...
گفتم هیچ چیز نمی زاره ما از هم جدا بشیم
وایستاد ساعت حدود یازده شب بود. هوا تاریک و سرد. من هم وایستادم برگشت و به من ذل زد. من هم همینطور و بعد از کمی مکث دستاش رو دور گردنم انداخت فشارم داد و طوری که صداش می لرزید گفت اگه چیزی باعث جدایی شد؟ من که هول شده بودم و می ترسیدم سریع گفتم آره اگه هیچ وقت دیگه هم نبینمت و با هات حتی حرف نزنم دوستت خواهم داشت با تو هستم با افکار تو و با خاطرات تو
سرش رو از سینه هام برداشت و گفت بهنام آرزو می کنم خوشبخت بشی و باز همون لبخند قدیمی رو روی صورتش دیدیم.
آره، از اون موقع بود که ندیدمش فکر می کردم شب عید بهم زنگ بزنه اما انتظارم بی نتیجه بود. شب عید خیلی گریه کردم. فکر اینکه نمی بینمش افسرده ام کرده بود. حالم از خودم به هم می خورد و قتی به این باور می رسیدم که چرا نفهمیدم اون می خواد جدا بشه چرا نفهمیدم مشکل اون چیه چرا نفهمیدم چرا..............................................

اما دیگه انتظارش رو نمی کشم. تصمیم گرفتم به این باور برسم که برا همیشه اون رو از دست دادم و باید زندگی خودم رو ادامه بدم و دادم.
بعضی وقت ها که یادش می یوفتم با خودم می گم اگه همین الان بهم زنگ بزنه، اگه وقتی زنگ بزنه که من با دختر دیگه ای دوست باشم، باید چه کار کنم؟ و البته به جوابی هم پیدا کردم.
بعضی وقت ها فکر می کنم بهش دروغ گفتم و من نمی تونم برا همیشه دوستش داشته باشم، اومدم مقایسه کردم دیدیم خانواده ام رو می تونم برا همیشه دوست داشته باشم پس .. اما خوب اون با خانواده ام فرق داره. اما سعی می کنم به عنوان یک دوست خوب همیشه به یادش باشم. و براش آرزوی شادی و خوشبختی کنم. چون اون برام این آرزو رو کرد.

پرستو شاید زاده افکار و تخیلات کودکانه من باشه اما چیزی که هست اینه که اون شب آخر رو فراموش نمی کنم، یعنی نمی تونم فراموش کنم، نمی تونم اون قدم زدن رو اون بغل کردن رو اون دعای خوشبختی رو، و در نهایت اون بوسه های شیرین رو........... فراموش کنم.

1382-04-23, 10:00:00
بهنام اسلمی